Artyści

Podkategorie

• Dąbrowska Cecylia

• Karim Timur

  TIMUR  KARIM

  Malarz pochodzi z Duszanbe, gdzie urodził się w 1968 roku W latach 1990-1996, jako stypendysta Ministerstwa Kultury Tadżykistanu studiował w ASP im. I.E. Riepina w Sankt Petersburgu. Tam, w pracowni portretu pod kierunkiem profesora Wiktora Rejcherta doskonale opanował warsztat malarski.

  Po studiach, w 1998 roku artysta wyjechał do Polski. Dwa lata później zdobył Grand Prix II Międzynarodowego Konkursu AKT, zorganizowanego przez Marquardt Gallery w Łodzi, a w 2011 roku zajął I i II miejsce w VIII Międzynarodowym Konkursie Russian Art Week w kategorii „Fantezi".

  Autor znakomitych dzieł malarstwa sztalugowego zajmuje się także polichromią sakralną, m. in. w kaplicy św. Andrzeja w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Krakowie - w Łagiewnikach.

  Jest malarzem realistą, wykonującym w tej konwencji  portrety, martwe natury, pejzaże, sceny rodzajowe z podróży, ale jednocześnie ma na swoim koncie cykle obrazów w poetyce symbolizmu ( "Historie miłosne", "Bajki perskie"). Artysta maluje alla prima farbami olejnymi, nakładając je bezpośrednio na płótno.

  W twórczości malarza funkcjonują dwa światy równoległe: trwale w nim obecny świat Wschodu, z którego się wywodzi i świat Zachodu, w którym zaistniał już jako człowiek dojrzały.Te dwa światy przeciwstawne artysta traktuje również całkowicie odmiennie. W pierwszym z nich opowiada historie miłosne, baśnie, których prawdziwe treści są ukryte. Artysta używa oszczędnych środków wyrazu, jego opowieści nie są "przegadane". Jak cały świat orientu, jest powściągliwy i tajemniczy. Malarz operuje symbolem, mówi szyfrem, ale jednocześnie  podpowiada. Atrybuty towarzyszące postaciom są wskazówką do rozwikłania treści obrazu. Żeby je zrozumieć, musimy tylko uruchomić wyobraźnię.

  Swój drugi świat autor pokazuje nam w cakowicie odmienny sposób. Nie uwodzi nas swoim wyobrażeniem o świecie, pokazuje nam jego piękno biorące się z prawdziwości samej natury. Na jego obrazach pojawia się świat realny, można powiedzieć dosłowny. To malarstwo bardzo komunikatywne i autentyczne. 

  Artysta chętnie bierze udział w plenerach malarskich (Polska,Węgry, Słowacja, Ukraina). Swoje prace malarz pokazuje na wystawach indywidualnych i zbiorowych w wielu krajach. Jego obrazy znajdują się w kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą. Jest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. Mieszka i pracuje w Przemyślu.

  podpowiada. Atrybuty towarzyszące postaciom są wskazówką do rozwikłania treści obrazu. Żeby je zrozumieć, musimy tylko uruchomić wyobraźnię.

  Swój drugi świat autor pokazuje nam w cakowicie odmienny sposób. Nie uwodzi nas swoim wyobrażeniem o świecie, pokazuje nam jego piękno biorące się z prawdziwości samej natury. Na jego obrazach pojawia się świat realny, można powiedzieć dosłowny. To malarstwo bardzo komunikatywne i autentyczne. 

  Artysta chętnie bierze udział w plenerach malarskich (Polska,Węgry, Słowacja, Ukraina). Swoje prace malarz pokazuje na wystawach indywidualnych i zbiorowych w wielu krajach. Jego obrazy znajdują się w kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą. Jest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. Mieszka i pracuje w Przemyślu.

• Majewska Tatiana

  TATIANA MAJEWSKA

  Malarka pochodząca z Rosji, urodziła się w 1961 roku w Joszkar, na Powołżu. Jest absolwentką tamtejszej Akademickiej Szkoły Artystycznej  (1997 – 1981) oraz Instytutu Sztuki w Omsku (1982 – 1987), gdzie obroniła dyplom magistra sztuk. Poza malarstwem zajmuje się także konserwacją zabytków. 

  Artystka tworzy najchętniej w technice olejnej i akwarelowej, malując portrety, akty, pejzaże, sceny rodzajowe, kwiaty i martwe natury. Z akwarelą, uważaną za najtrudniejszą, nieprzewidywalną technikę, radzi sobie doskonale. Malarka umiejętnie wykorzystuje jej transparentność i rozmycie konturów do przedstawiania form lekkich, delikatnych, pełnych gracji. Bez względu na to, czy będą to tancerki baletu klasycznego "przyłapane" w ruchu, czy zmysłowe, ale pozbawione obsceniczności akty kobiece, łączy je wdzięk i naturalność.

  Artystka jest wrażliwą obserwatorką otaczającego ją świata, w malowanych przez nią kwiatach i martwych naturach uchwycona jest prawdziwa istota modelu, zjawiskowość i elegancja. Kolorystyka barw jest delikatna, dominują róże i rozbielone błękity podkreślające nastrojowość i liryzm obrazów.

  Nurtem w malarstwie olejnym Tatiany Majewskiej, w którym świat realny miesza się z nierealnym, i gdzie nie istnieje granica rzeczywistości, jest realizm magiczny. Autorka przedstawia w nim historie niepokojące, w których dziwne, bajkowe postaci wyposażone w nierzeczywiste, fantastyczne przedmioty funkcjonują w absurdalnych sytuacjach. Nic nie jest oczywiste.

  Artystka bierze udział w wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. Jej obrazy znajdują się w kolekcjach w Polsce i na całym świecie, m. in. w USA, Rosji, Niemczech i Polsce. Należy do Związku Polskich Artystów Plastyków Okręgu Warszawskiego oraz Stowarzyszenia Akwarelistów Polskich. Obecnie mieszka i  tworzy w Lublinie.

• Olszewski Janusz

  JANUSZ OLSZEWSKI

  Artysta urodził się w 1944 roku. Jest absolwentem Wydziału Grafiki i Malarstwa  ASP w Warszawie.

  Janusz Olszewski maluje tylko farbami olejnymi, osiągając w tej technice  biegłość i kunszt. W twórczości tego autora najważniejszy jest pejzaż. Artysta traktuje go najczęściej jako temat samodzielny, nie będący dla niczego i nikogo tłem, tzw. czysty pejzaż bez sztafażu. Wtedy nie ma w nim architektury, ludzi ani zwierząt. Bohaterem obrazu jest sama natura. Jeżeli natomiast pojawia się człowiek na obrazach Olszewskiego, to zwykle jako mała drobinka, element kompozycyjny zaznaczony punktowo, nie dominujący nad przedstawioną naturą.

  Architekturę zaś traktuje artysta na równorzędnych krajobrazowi prawach. Kolor i światło więc mają w nich takie samo znaczenie i są immanentną cechą jego malarstwa.Tym, co łączy różne ujęcia pejzażu w malarstwie tego artysty, jest jego naturalne piękno. Płótna obrazów autor pokrywa migotliwymi i rozświetlonymi plamami barw. Widać na nich impresjonistyczne i postimpresjonisyczne wpływy XIX- wiecznego malarstwa francuskiego.

  Od niedawna pojawił się nowy nurt w malarstwie Janusza Olszewskiego -  abstrakcyjny ekspresjonizm. Artysta odchodzi w nim od figuratywnego przedstawienia tematu, wyrażając go teraz w języku umownym. Na płótnach zapisane są emocje malarza, tak więc kompozycje wymagają od każdego odbiorcy własnej interpretacji. Formę obrazów podkreślają żywe kolory, przydające im dodatkowej energii. Robią wrażenie obcowania z żywym organizmem.

  Obrazy Janusza Olszewskiego malowane są dynamicznie, techniką impasto. Malarz pokrywa płótna grubą, reliefową warstwą farby. W ten sposób nabierają one dodatkowego wymiaru i pulsującej ekspresji. 

  Artysta ma na swoim koncie około 70 indywidualnych wystaw w niemal wszystkich krajach Europy. Obrazy jego autorstwa znajdują się  w licznych galeriach i muzeach, jak również w wielu prywatnych kolekcjach znanych postaci m. in. cesarza Japonii, Roberta De Niro, Ewy Curie, Oriany Fallaci i Jana Karskiego.

  Janusz Olszewski jest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków oraz Związku Artystów Nowego Jorku. Mieszka w Warszawie, lato zaś lubi spędzać w Kazimierzu Dolnym. Jego charakterystyczna postać, ze srebrną burzą włosów, wyrazistą twarzą, nie pozostawia wątpliwości, że sama natura naznaczyła go na artystę.

• Pitsko Gienadij

  GIENADIJ  PITSKO

  Malarz urodził się w 1970 roku w Grodnie, na Białorusi. Tam, w 1991 roku ukończył szkołę artystyczną na Wydziale Ceramiki. Jednocześnie interesował się malarstwem, z czasem wypracowując charakterystyczny i rozpoznawalny dla siebie styl. Artysta maluje w technice olejnej.

  Autor ten lubi malować kobiety. Pojawiają się na jego obrazach w eleganckich kapeluszach i wydekoltowanych sukniach jako bohaterki tajemniczych, niezwykłych historii. Czasami towarzyszą im instrumenty muzyczne, a czasami anioły. Świat prawdziwy, przeplata tutaj artysta ze światem baśniowym.

  W podobnej konwencji malarz lubi również przedstawiać pary kochanków, fruwające nad miastami w czułym uścisku. Trudno nie skojarzyć tego z Chagallem i jego fantazją liryczną.

  Artysta często maluje same twarze. Pozbawia je wtedy indywidualnych cech, wyposażając w rysy idealne, pozbawione jakby płci. Są po prostu piękne.

  Obrazy Gienadija Pitsko nie tyle chcą nam coś pokazać, co opowiedzieć. To malarstwo narracyjne, odwołujące się do warstwy emocjonalnej, skierowane do wrażliwego odbiorcy. Wszystko co odbywa się w przestrzeni obrazu ciekawi nas, intryguje, pobudza wyobraźnię. 

  Kolorystyka płócien tego malarza jest gorąca i energetyczna. Tworzą ją intensywne czerwienie i fiolety, nakładane szerokimi pociągnięciami szpachli, co przydaje malowanym postaciom lekko zgeometryzowane formy. Sąsiadujące ze sobą plamy barwne robią momentami wrażenie mozaiki. 

  Od 2008 roku artysta należy do Towarzystwa Polskich Plastyków przy Związku Polaków na Białorusi. Regularnie uczestniczy w plenerach malarskich w Polsce i na Białorusi. Autor ma w swoim dorobku wiele wystaw, zarówno w swojej ojczyźnie, jak i innych krajach, nie tylko Europy. Jego obrazy znajdują się w licznych kolekcjach prywatnych na świecie.

• Pomian Sergiusz

  SERGIUSZ POMIAN

  Autor kojarzony z malarstwem ikonowym, urodził się w 1967 roku w Tyraspolu (Mołdawia). W latach 1984-1988 studiował w Odeskiej Państwowej Wyższej Szkole Plastycznej. Do ikonopisania doprowadziły tego artystę intymne, wewnętrzne przeżycia, o których nie lubi mówić. Błogosławieństwo do ich tworzenia malarz ten, otrzymał od archimandryty Jana Krestiankina w 1991 roku. Swoje zajęcie traktuje on z wielką powagą i pokorą, ściśle przestrzegając reguł i prawideł ikonopisania. Jak każe tradycja, samodzielnie uciera jajeczne farby temperowe z minerałów i kamieni szlachetnych.

  Ikony jego autorstwa odzwierciedlają hieratyczny świat prawosławia, jego strefy sacrum. Jak twierdzi sam malarz, są one dla niego symbolem wszystkiego, co jest mu drogie, co lubi za równo w życiu, jak i w sztuce. Zainspirowany historią bizancjum i chrześcijaństwa, dąży do syntezy tych tradycji  ikonograficznych.

  Sergiusz Pomian przez sześć lat pełnił odpowiedzialne stanowisko dyrektora artystycznego w pracowni ikonopisania. Swoje prace prezentował na licznych wystawach m. in. w : Kijowie, Odessie i Lwowie. Artysta mieszka i pracuje na południu Ukrainy w Mikołajowie. Prace tego autora znajdują się w cerkwiach, klasztorach i prywatnych kolekcjach na całym świecie.

• Strzępek Tadeusz

  TADEUSZ STRZĘPEK

  Artysta urodził się w Głuchołazach. Dyplom obronił w 1979 roku na warszawskiej ASP, na Wydziale Architektury Wnętrz. Jego zaintetesowania nie ograniczały się tylko do kierunku studiów. Równolegle pasjonował się malarstwem, architekturą i ceramiką.  Wielokrotnie wyjeżdżał do Stanów Zjednoczonych, Niemiec i innych europejskich krajów, zdobywając tam doświadczenia zawodowe i artystyczne. Od 1976 roku malarz mieszka w pobliskim Kazimierzowi Męćmierzu, gdzie zbudował własny dom i pracownię.

  Już od wczesnej młodości fascynował go pejzaż i architektura Kazimierza Dolnego, który do dziś stanowi główne źródło jego malarskich inspiracji. Interesuje go także historia miasteczka, dlatego też malując je, posiłkuje się często starymi fotografiami z ubiegłego wieku. Na obrazach tego autora pojawiają się więc często motywy starych kazimierskich chałup i innych zabudowań wkomponowanych w tutejszy pejzaż. Jest to malarstwo realistyczne, o proweniencji architektonicznej, zdradzające bardzo dobre opanowanie rysunku.

  Artysta pokrywa pótna obrazów uporządkowanymi liniami, kątami precyzyjnie przecinającymi się w przestrzeni, bryłami budynków rozmieszczonymi w pejzażu w zauważalnym porządku. Często wzbogaca je elementami znalezionymi w plenerze: kawałkami drewna, kamykami, piaskiem. I chociaż nie stanowią one tworzywa malarskiego, artysta lubi włączać je do kompozycji. Kolorystyka obrazów tego autora jest stonowana, można powiedzieć powściągliwa, pełna szarości, bieli i chłodnych zieleni. Charakterystyczny dla tego malarstwa są porządek przestrzeni i spokój, zdradzające tempo powstawania obrazu. Artysta  pracuje powoli, niespiesznie, daje sobie czas na dojrzewanie tematu.

  Tadeusz Strzępek ma na swoim koncie ponad czterdzieści indywidualnych wystaw m. in. w Polsce, Niemczech, Chorwacji i w Stanach Zjednoczonych. Poza malarstwem interesuje go medycyna naturalna, ziołolecznictwo, historia Słowian.

• Szmidel Marek

  MAREK SZMIDEL

  Artysta znany z nastrojowego, magicznego klimatu swojej twórczości, urodził się w 1952 roku. Studiował w latach 1976-1981 na wydziale malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, w pracowni profesora Kazimierza Ostrowskiego. Dyplom uzyskał w 1981 roku.

  Malarstwo tego artysty zawiera w sobie tajemnicę i prowokację. Nie jest jednoznaczne, określone do końca, wymusza poszukiwanie odpowiedzi. Przewodnikiem po jego twórczości może być intuicja, odwołanie się do wrażliwości i instynktu odbiorcy. Podpowiedzi i wskazówek można by także szukać w kolorystycznej warstwie obrazów, barwach soczystych i mocnych, plamach czerwieni i  brunatnych żółciach. W rezultacie dają one efekt energetycznego nasycenia, duchowości i ognia.

  W odrealnionych przestrzeniach obrazów tego autora unoszą się kolorowe kaboszony, pomiędzy którymi wykwitają zmysłowe postaci kobiece, o lekko wyidealizowanej urodzie. Na innych widzimy swoiste pejzaże arcitektoniczne, intrygujące i melancholijne. Przedstawiane fragmenty miast w pełnych niepokoju przestrzeniach, malarz zapełnia szeregami niezamieszkałych domów o pustych oknach. Wszystko to sprawia, że jego twórczość nabiera cech metafizycznych.

• Kovelinas Andrius

• Olszewski Zbigniew

• Olasiński Olaf

• Inne

• Nowości